سورة الكَهف · ئایەت ٤٢

وَأُحِیطَ بِثَمَرِهِۦ فَأَصۡبَحَ یُقَلِّبُ كَفَّیۡهِ عَلَىٰ مَاۤ أَنفَقَ فِیهَا وَهِیَ خَاوِیَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَیَقُولُ یَـٰلَیۡتَنِی لَمۡ أُشۡرِكۡ بِرَبِّیۤ أَحَدࣰا ﴿٤٢﴾

تەفسیرا ساناهی

وئه‌و چێبوو يا خودان باوه‌رى گۆتى، وره‌ز پويچ بوو، و چ تشت لێ نه‌ما، ئينا ئه‌و كافر ما له‌پێن خۆ لێكدان ژ خه‌م وكۆڤانان دا ل سه‌ر وى مالێ وى لێ خه‌رج كرى، وئه‌و ره‌ز ب سه‌رێك دا هات بوو ويێ ڤالا بوو، ووى دگۆت: خوزى من بهايێ قه‌نجییێن خودێ زانيبا ومن چو شريك بۆ خودێ نه‌دانابان. وئه‌ڤ په‌شێمانییا وى ل وى ده‌مى بوو كو په‌شێمانى مفايێ وى نه‌ده‌ت.