سورة الكَهف · ئایەت ٦٠

وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَىٰهُ لَاۤ أَبۡرَحُ حَتَّىٰۤ أَبۡلُغَ مَجۡمَعَ ٱلۡبَحۡرَیۡنِ أَوۡ أَمۡضِیَ حُقُبࣰا ﴿٦٠﴾

تەفسیرا ساناهی

وتو به‌حسێ هندێ بكه‌ ده‌مێ مووساى گۆتییه‌ خزمه‌تكارێ خۆ يووشه‌عێ كوڕێ نوونى: ئه‌ز دێ هه‌ر چم حه‌تا بگه‌همه‌ وى جهى يێ هه‌ردو ده‌ريا لێ دگه‌هنه‌ ئێك، يان ئه‌ز دێ ده‌مه‌كێ درێژ چم حه‌تا بگه‌همه‌ وى به‌نییێ چاك؛ دا ئه‌ز ژ وى فێر ببمه‌ وێ زانينێ يا كو ل نك من نه‌هه‌ى.