سورة الكَهف · ئایەت ٨٦
حَتَّىٰۤ إِذَا بَلَغَ مَغۡرِبَ ٱلشَّمۡسِ وَجَدَهَا تَغۡرُبُ فِی عَیۡنٍ حَمِئَةࣲ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوۡمࣰاۖ قُلۡنَا یَـٰذَا ٱلۡقَرۡنَیۡنِ إِمَّاۤ أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّاۤ أَن تَتَّخِذَ فِیهِمۡ حُسۡنࣰا ﴿٨٦﴾
تەفسیرا ساناهی
حه‌تا ده‌مێ خودانێ دو شاخان گه‌هشتییه جهێ ڕۆژ لێ ئاڤا دبت وى ديت ل به‌ر چاڤ هه‌ر وه‌كى ئه‌و د كانییه‌كا گه‌رما خودان هه‌ڕییه‌كا ڕه‌ش دا ئاڤا دبت، ووى ل وێرێ ملله‌ته‌ك ديت، مه گۆت: ئه‌ى خودانێ دو شاخان يان تو ب كوشتنێ وان عه‌زاب بده، ئه‌گه‌ر وان باوه‌رى ب ته‌وحيدا خودێ نه‌ئينا، يان تو باشییێ د گه‌ل وان بكه، وهيدايه‌تێ نيشا بده وبه‌رێ وان بده ڕێ.