سورة مَريَم · ئایەت ٤٢

إِذۡ قَالَ لِأَبِیهِ یَـٰۤأَبَتِ لِمَ تَعۡبُدُ مَا لَا یَسۡمَعُ وَلَا یُبۡصِرُ وَلَا یُغۡنِی عَنكَ شَیۡءࣰا ﴿٤٢﴾

تەفسیرا ساناهی

ده‌مێ وى گۆتییه‌ بابێ خــۆ ئازه‌رى: ئه‌ى بابێ من، ژ به‌ر چ تو وان صه‌نه‌مان دپه‌رێسى يێن نه‌ گوهـ لێ دبت ونه‌ دبينن، وخودێ نه‌بت ئه‌و نه‌شێن تشته‌كى ژ ته‌ پاشڤه‌ببه‌ن؟