سورة مَريَم · ئایەت ٧٥
قُلۡ مَن كَانَ فِی ٱلضَّلَـٰلَةِ فَلۡیَمۡدُدۡ لَهُ ٱلرَّحۡمَـٰنُ مَدًّاۚ حَتَّىٰۤ إِذَا رَأَوۡا۟ مَا یُوعَدُونَ إِمَّا ٱلۡعَذَابَ وَإِمَّا ٱلسَّاعَةَ فَسَیَعۡلَمُونَ مَنۡ هُوَ شَرࣱّ مَّكَانࣰا وَأَضۡعَفُ جُندࣰا ﴿٧٥﴾
تەفسیرا ساناهی
تو -ئهى پێغهمبهر- بێژه وان: ههچییێ ژ حهقییێ يێ بهرزهبوویى بت ودويكهفتنا ڕێكا هيدايهتێ نهكهت، خودێ وى ڤهدهێلت و د بهرزهبوونێ دا ل دويڤ وى بهرددهت، حهتا دهمێ ئهو -ب چاڤ- وى تشتى دبينت يێ خودێ سۆز پێ دايێ: يان عهزاب يان ڕابوونا قيامهتێ، هنگى ئهو دێ زانت كانێ كییه يێ جهـ وبنهدار خرابتر، وكییه يێ هێز ولهشكهر لاوازتر.