سورة مَريَم · ئایەت ٩٢
وَمَا یَنۢبَغِی لِلرَّحۡمَـٰنِ أَن یَتَّخِذَ وَلَدًا ﴿٩٢﴾
تەفسیرا ساناهی
وچێ نابت بۆ خودێ، ونه بابه‌تى مه‌زنییا وییه، كو ئه‌و زارۆيه‌كى بۆ خۆ بدانت؛ چونكى دانانا زارۆكان نيشانا هه‌وجه‌يیێ وكێماسییێيه، وخودێ يێ ده‌وله‌مه‌ند وخودان مه‌دحه ويێ به‌رییه ژ هه‌ر كێماسییه‌كا هه‌بت.