سورة البَقَرَة · ئایەت ١٠٢

وَٱتَّبَعُوا۟ مَا تَتۡلُوا۟ ٱلشَّیَـٰطِینُ عَلَىٰ مُلۡكِ سُلَیۡمَـٰنَۖ وَمَا كَفَرَ سُلَیۡمَـٰنُ وَلَـٰكِنَّ ٱلشَّیَـٰطِینَ كَفَرُوا۟ یُعَلِّمُونَ ٱلنَّاسَ ٱلسِّحۡرَ وَمَاۤ أُنزِلَ عَلَى ٱلۡمَلَكَیۡنِ بِبَابِلَ هَـٰرُوتَ وَمَـٰرُوتَۚ وَمَا یُعَلِّمَانِ مِنۡ أَحَدٍ حَتَّىٰ یَقُولَاۤ إِنَّمَا نَحۡنُ فِتۡنَةࣱ فَلَا تَكۡفُرۡۖ فَیَتَعَلَّمُونَ مِنۡهُمَا مَا یُفَرِّقُونَ بِهِۦ بَیۡنَ ٱلۡمَرۡءِ وَزَوۡجِهِۦۚ وَمَا هُم بِضَاۤرِّینَ بِهِۦ مِنۡ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَیَتَعَلَّمُونَ مَا یَضُرُّهُمۡ وَلَا یَنفَعُهُمۡۚ وَلَقَدۡ عَلِمُوا۟ لَمَنِ ٱشۡتَرَىٰهُ مَا لَهُۥ فِی ٱلۡءَاخِرَةِ مِنۡ خَلَـٰقࣲۚ وَلَبِئۡسَ مَا شَرَوۡا۟ بِهِۦۤ أَنفُسَهُمۡۚ لَوۡ كَانُوا۟ یَعۡلَمُونَ ﴿١٠٢﴾

تەفسیرا ساناهی

وجوهییان دويچوونا وى تشتى كر يێ شه‌يتانان ل سه‌ر ده‌مێ سوله‌يمانێ كوڕێ داوودى بۆ سێره‌به‌ندان دگۆت. وسوله‌يمان كافر نه‌بووبوو وخۆ فێرى سێره‌به‌ندییێ نه‌كربوو، به‌لكى شه‌يتان بوون يێن كوفر ب خودێ كرى ده‌مێ وان مرۆڤ فێرى سێره‌به‌ندییێ كرين؛ دا دينێ وان خراب بكه‌ن. وهه‌ر وه‌سا جوهییان دويكه‌فتنا وێ سێره‌به‌ندییێ كر ئه‌وا بۆ هه‌ردو ملياكه‌تێن ل عه‌ردێ (بابل)ێ ل (عيراق)ێ هارووت ومارووتى هاتییه‌ خوارێ؛ بۆ جه‌ڕباندنا به‌نییان ژ لايێ خودێ ڤه‌، وئه‌و هه‌ردو فريشته‌ سێره‌به‌ندییێ نيشا كه‌سێ ناده‌ن حه‌تا ئه‌و وى شيره‌ت نه‌كه‌ن ووى ژ خۆفێركرنا سێره‌به‌ندییێ پاشڤه‌نه‌به‌ن، ونه‌بێژنێ: ب خۆفێركرنا سێره‌به‌ندییێ وگوهدارییا شه‌يتانان كافر نه‌به‌. ڤێجا مرۆڤ ژ وان هه‌ردو فريشته‌يان فێرى وى تشتى دبن يێ نه‌ڤيانێ پێ دئێخنه‌ د ناڤبه‌را ژن ومێران دا؛ دا ئه‌و ژێكڤه‌بن. وسێره‌به‌ند نه‌شێن بێ ئانه‌هییا خودێ ب سێره‌به‌ندییا خۆ زيانێ بگه‌هيننه‌ كه‌سێ، وهه‌ما سێره‌به‌ند ب تنێ فێرى وى تشتى دبن يێ خرابى وزيان پێ دگه‌هته‌ وان، وشه‌يتانان ئه‌و بۆ جوهییان ڤه‌گوهاست، ڤێجا ئه‌و هند د ناڤ وان دا به‌لاڤبوو حه‌تا كو وان ئه‌و ژ كيتابا خودێ چێتر ديتى. وجوهییان زانى كو هه‌چییێ سێره‌به‌ندییێ هلبژيرت وحه‌قییێ بهێلت ئه‌وى ل ئاخره‌تێ چو بار د خێرێ دا نابت. و چ پيسه‌ تشت بوو كو وان خۆ پێ كڕى كو باوه‌رى ودويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌رى دايه‌ ب سێره‌به‌ندییێ وكوفرێ، ئه‌گه‌ر وان زانينه‌ك ب وێ هه‌با يا شيره‌ت پــێ ل وان هاتییـه‌كرن.