سورة البَقَرَة · ئایەت ١١٤
وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَـٰجِدَ ٱللَّهِ أَن یُذۡكَرَ فِیهَا ٱسۡمُهُۥ وَسَعَىٰ فِی خَرَابِهَاۤۚ أُو۟لَـٰۤئِكَ مَا كَانَ لَهُمۡ أَن یَدۡخُلُوهَاۤ إِلَّا خَاۤئِفِینَۚ لَهُمۡ فِی ٱلدُّنۡیَا خِزۡیࣱ وَلَهُمۡ فِی ٱلۡءَاخِرَةِ عَذَابٌ عَظِیمࣱ ﴿١١٤﴾
تەفسیرا ساناهی
كــه‌س ژ وى زۆردارتــر نينه يێ نه‌هێلت به‌حسێ خـودێ ب كــرنــا نڤێژێ، وخواندنا قورئانێ د مزگه‌فتان دا بێته‌كرن ، و ب مجدى لێ بگه‌ڕيێت دا وان ب هه‌ڕفاندنێ يان ده‌رگه‌هگرتنێ خراب بكه‌ت، يان موسلمانان ژێ مه‌نعه‌كه‌ت. ئه‌و زۆردارێن هه بۆ وان نـه‌بوويه كو بێ ترسا ژ جــزادانــێ ئـــه‌و بێنه د مزگه‌فتان ڤه، ژ به‌ر وێ چه‌ندێ ڕه‌زيلى وشه‌رمزارى ل دنيايێ، وعه‌زابه‌كا دژوار ل ئاخره‌تێ بۆ وان هه‌يه.