سورة البَقَرَة · ئایەت ١٣٦

قُولُوۤا۟ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَاۤ أُنزِلَ إِلَیۡنَا وَمَاۤ أُنزِلَ إِلَىٰۤ إِبۡرَ ٰهِـۧمَ وَإِسۡمَـٰعِیلَ وَإِسۡحَـٰقَ وَیَعۡقُوبَ وَٱلۡأَسۡبَاطِ وَمَاۤ أُوتِیَ مُوسَىٰ وَعِیسَىٰ وَمَاۤ أُوتِیَ ٱلنَّبِیُّونَ مِن رَّبِّهِمۡ لَا نُفَرِّقُ بَیۡنَ أَحَدࣲ مِّنۡهُمۡ وَنَحۡنُ لَهُۥ مُسۡلِمُونَ ﴿١٣٦﴾

تەفسیرا ساناهی

هوين -گه‌لى خودان باوه‌ران- بێژنه‌ وان جوهى وفه‌لان: مه‌ باوه‌رى ب خودايێ ئێكانه‌ ئينايه‌، و ب وێ يا بۆ مه‌ هاتییه‌ خوارێ ژ وێ قورئانا خودێ ب وه‌حى بۆ پێغه‌مبه‌رێ خۆ موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن هنارتى، و ب وێ يا بۆ ئيبراهيم وئيسماعيل وئيسحاق ويه‌عقووب ونه‌ڤییێن وى د ناڤ دوازده‌ ئویجاخێن ئسرئیلییان دا هـاتـیـیـه‌ خـوارێ، و ب وێ يا بۆ مووساى ژ ته‌وراتێ وبۆ عيساى ژ ئنجیلێ، وبۆ پێغه‌مبه‌ران هه‌مییان ژ نك خودايێ وان ب وه‌حى هاتى، ئه‌م د باوه‌رییێ دا چو جوداهیێ د ناڤبه‌را وان دا ناكه‌ين، وئه‌م ب گوهدارییێ وپه‌رستنێ ته‌سليمى وى بووينه‌.