سورة البَقَرَة · ئایەت ١٦٤

إِنَّ فِی خَلۡقِ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱخۡتِلَـٰفِ ٱلَّیۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَٱلۡفُلۡكِ ٱلَّتِی تَجۡرِی فِی ٱلۡبَحۡرِ بِمَا یَنفَعُ ٱلنَّاسَ وَمَاۤ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلسَّمَاۤءِ مِن مَّاۤءࣲ فَأَحۡیَا بِهِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَا وَبَثَّ فِیهَا مِن كُلِّ دَاۤبَّةࣲ وَتَصۡرِیفِ ٱلرِّیَـٰحِ وَٱلسَّحَابِ ٱلۡمُسَخَّرِ بَیۡنَ ٱلسَّمَاۤءِ وَٱلۡأَرۡضِ لَءَایَـٰتࣲ لِّقَوۡمࣲ یَعۡقِلُونَ ﴿١٦٤﴾

تەفسیرا ساناهی

د ئافراندنا عه‌سمانان دا كو هاتينه‌ بلندكرن وفره‌هـكرن، ويا عه‌ردى ب چيا وده‌شت وده‌ريايێن وى ڤه‌، و د ژێكجودابوونا شــه‌ڤ وڕۆژان دا ژ لايێ درێژى وكورتییێ، وتارى وڕۆناهییێ ڤه‌، و ل دويڤێك هاتنا وان، و د گه‌مییان دا ئه‌وێن ل ده‌ريايێ دچن، یێن وى تشتێ مفايێ مرۆڤان تێدا هل دگرن، و د ئاڤا بارانێ دا يا خودێ ژ عه‌سمانى باراندى، ڤێجا عه‌رد پشتى هشك وبێ شينكاتى مايى كه‌سك وجوانكرییه ‌ڤه‌، و د وان خودان ڕحان دا يێن خودێ ل سه‌ر عه‌ردى به‌لاڤكرين، و د ئينان وبرنا وى بایى دا يێ وى قه‌نجى پێ ل هه‌وه‌ كرى، ووان عه‌ورێن د ناڤبه‌را عه‌سمانى وعه‌ردى دا هاتينه‌ ب ڕێڤه‌برن، د ڤان هه‌مى نيشانێن بۆرین دا ئايه‌ت ل سه‌ر ئێكينییا خودێ ومه‌زنییا قه‌نجییێن وى بۆ ملله‌تێ تێ بگه‌هت هه‌نه‌.