سورة البَقَرَة · ئایەت ١٧٤
إِنَّ ٱلَّذِینَ یَكۡتُمُونَ مَاۤ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلۡكِتَـٰبِ وَیَشۡتَرُونَ بِهِۦ ثَمَنࣰا قَلِیلًا أُو۟لَـٰۤئِكَ مَا یَأۡكُلُونَ فِی بُطُونِهِمۡ إِلَّا ٱلنَّارَ وَلَا یُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ یَوۡمَ ٱلۡقِیَـٰمَةِ وَلَا یُزَكِّیهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿١٧٤﴾
تەفسیرا ساناهی
هندى ئه‌ون يێن وى تشتێ خودێ د كيتابێن خۆ دا ئينايه خوارێ ژ سالۆخه‌تێن موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن وحه‌قییێ ڤه‌دشێرن، ولێ دگه‌ڕيێن به‌رانبه‌ره‌كێ كێم ژ په‌رتالێ دنيايێ پێش ڤێ ڤه‌شارتنێ ڤه وه‌رگرن، ئه‌وێن هه هه‌ما وى حه‌رامێ به‌رێ وان دده‌تــــه ئاگرێ جه‌هنه‌مێ د زكێن خــــۆ دا دخــــۆن، و ل ڕۆژا قيامه‌تێ خــــودێ د گــه‌ل وان نائاخڤت، ژ به‌ر كو ئه‌و ل وان ب غه‌زه‌ب دئێت، وئه‌و وان ژ قڕێژا گونه‌هـ وكوفرا وان پاقژ ناكه‌ت، وعه‌زابه‌كا ب ئێش بۆ وان هه‌يه.