سورة البَقَرَة · ئایەت ١٨٢

فَمَنۡ خَافَ مِن مُّوصࣲ جَنَفًا أَوۡ إِثۡمࣰا فَأَصۡلَحَ بَیۡنَهُمۡ فَلَاۤ إِثۡمَ عَلَیۡهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورࣱ رَّحِیمࣱ ﴿١٨٢﴾

تەفسیرا ساناهی

وهه‌چییێ بزانت كو شیره‌تڤان ژ قه‌سـتا يان ب خه‌له‌تى ڤه‌ د شیره‌تا خۆ دا دێ به‌رێ خۆ ژ حه‌قییێ وه‌رگێڕت، ڤێجا ڕابت گۆتنا حه‌قییێ بۆ وى بێژت، وئه‌گه‌ر ئه‌و چێ نه‌بوو یا وى گۆتى، ئه‌و ڕابت هه‌مى لایان پێك بینت كو وه‌صيه‌تێ بگوهۆڕت دا وه‌ لێ بێت وه‌كى شريعه‌تى گۆتى، چو گونه‌هـ ل سه‌ر وى نينه‌ د ڤێ چه‌ندێ دا. هندى خودێیه‌‌ گونه‌هێن به‌نییێن خۆ ژێ دبه‌ت، ودلۆڤانییێ پێ دبه‌ت.