سورة البَقَرَة · ئایەت ٢٠٠
فَإِذَا قَضَیۡتُم مَّنَـٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَاۤءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرࣰاۗ فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن یَقُولُ رَبَّنَاۤ ءَاتِنَا فِی ٱلدُّنۡیَا وَمَا لَهُۥ فِی ٱلۡءَاخِرَةِ مِنۡ خَلَـٰقࣲ ﴿٢٠٠﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤێجا ئه‌گه‌ر هه‌وه عيباده‌تێ خۆ ب دويماهى ئينا، وهوين ژ كارێ حه‌جێ خلاس بوون، هوين گه‌له‌ك خودێ ل بيرا خۆ بينن ومه‌دحێن وى بكه‌ن، وه‌كى هوين بابێن خۆ وكارێ وان ل بيرا خۆ دئينن به‌لكى پتر ژى. و ژ مرۆڤان هنده‌ك هه‌نه خه‌ما وان دنيا ب تنێیه، ڤێجا ئه‌و دوعایان دكه‌ن ودبێژن: خودايێ مه تو ساخله‌مییێ، ومالـى، وعه‌يالـى، ل دنيايێ بده مه، وئه‌وێن هه ل ئاخره‌تێ چو پشك وبار نينن؛ چونكى وان دلێ خۆ نه‌برییێ وبه‌س به‌رێ وان ل دنيايێ بوو.