سورة البَقَرَة · ئایەت ٢٤٠
وَٱلَّذِینَ یُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَیَذَرُونَ أَزۡوَ ٰجࣰا وَصِیَّةࣰ لِّأَزۡوَ ٰجِهِم مَّتَـٰعًا إِلَى ٱلۡحَوۡلِ غَیۡرَ إِخۡرَاجࣲۚ فَإِنۡ خَرَجۡنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَیۡكُمۡ فِی مَا فَعَلۡنَ فِیۤ أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعۡرُوفࣲۗ وَٱللَّهُ عَزِیزٌ حَكِیمࣱ ﴿٢٤٠﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌و زه‌لامێن دمرن وژنان ل دويڤ خۆ دهێلن، بلا ئه‌و شيره‌ته‌كێ بۆ وان بكه‌ن: كو پشتى وان ساله‌كێ ئه‌و د مالا مێرى دا بمينن، وميراتگر وان ده‌رنه‌ئێخن؛ دا دلێ وان نه‌شكێت، ووه‌ك چاكییه‌ك د گــــه‌ل وى يـــێ مـــرى. وئه‌گه‌ر به‌رى ساله‌ك بچت ئه‌و ب دلێ خۆ ده‌ركه‌فت چو گونه‌هـ ل سـه‌ر هه‌وه نينه -گه‌لى ميراتگران- د وى تشتێ دورست دا يێ وان بڤێت د گه‌ل خۆ بكه‌ن. وخودێ د ملكێ خۆ دا يێ زاله، و د گۆتن وفه‌رمانێن خۆ دا يێ كاربنه‌جهه، وحوكمێ ڤێ ئایه‌تێ یێ هاتییه ڕاكرن -نه‌سخه‌كرن- ب ئایه‌تا بۆرى: ( وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجٗا يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٖ وَعَشۡرٗاۖ( .