سورة البَقَرَة · ئایەت ٢٤٧
وَقَالَ لَهُمۡ نَبِیُّهُمۡ إِنَّ ٱللَّهَ قَدۡ بَعَثَ لَكُمۡ طَالُوتَ مَلِكࣰاۚ قَالُوۤا۟ أَنَّىٰ یَكُونُ لَهُ ٱلۡمُلۡكُ عَلَیۡنَا وَنَحۡنُ أَحَقُّ بِٱلۡمُلۡكِ مِنۡهُ وَلَمۡ یُؤۡتَ سَعَةࣰ مِّنَ ٱلۡمَالِۚ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصۡطَفَىٰهُ عَلَیۡكُمۡ وَزَادَهُۥ بَسۡطَةࣰ فِی ٱلۡعِلۡمِ وَٱلۡجِسۡمِۖ وَٱللَّهُ یُؤۡتِی مُلۡكَهُۥ مَن یَشَاۤءُۚ وَٱللَّهُ وَ ٰسِعٌ عَلِیمࣱ ﴿٢٤٧﴾
تەفسیرا ساناهی
وپێغه‌مبه‌رێ وان گۆته وان: هندى خودێیه ل دويڤ داخوازا هه‌وه طالووتێ بۆ هه‌وه هنارتى شاهـ، ئه‌و دێ سه‌ركێشییا هه‌وه كه‌ت بۆ كرنا شه‌ڕێ د گه‌ل دوژمنى. مه‌زنێن ئسرائيلییان گۆت: چاوا طالووت دێ شاهێ مه بت، وئه‌و نه‌يێ هێژاى وێ چه‌ندییه؟ چونكى ئه‌و نه ژ بابكێ شاهانه، ونه ژ مالا پێغه‌مبه‌رانه، وماله‌كێ مه‌زن بۆ وى نه‌هاتییه‌دان كو ئه‌و ملكێ خۆ پێ ب ڕێڤه ببه‌ت، ڤێجا ئه‌م بۆ شاهاتییێ ژ وى حه‌قترين؛ چونكى ئه‌م ژ بابكێ شاهاينه و ژ مالا پێغه‌مبه‌راينه. پێغه‌مبه‌رێ وان گۆتـه وان: هندى خودێیه ئه‌و ژ هـه‌وه يێ هلبژارتى وئـه‌و ب كارێن به‌نییێن خۆ شاره‌زاتره، ووى به‌رفره‌هییه‌ك ژ لايێ زانينێ ڤه وهێزه‌ك ژ لايێ له‌شى ڤه يا دايێ دا شه‌ڕێ دوژمنى پێ بكه‌ت. وخـــودێ خـودانێ ملكییه ملكێ خۆ دده‌ته وى يێ وى بڤێت ژ به‌نییێن خۆ، وقه‌نجى ودانا خودێ يا به‌رفره‌هه، وئه‌و ب ڕاستییا كاران يێ زانايه، چو ل به‌ر وى به‌رزه نابت.