سورة البَقَرَة · ئایەت ٢٦٠
وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَ ٰهِـۧمُ رَبِّ أَرِنِی كَیۡفَ تُحۡیِ ٱلۡمَوۡتَىٰۖ قَالَ أَوَ لَمۡ تُؤۡمِنۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَـٰكِن لِّیَطۡمَئِنَّ قَلۡبِیۖ قَالَ فَخُذۡ أَرۡبَعَةࣰ مِّنَ ٱلطَّیۡرِ فَصُرۡهُنَّ إِلَیۡكَ ثُمَّ ٱجۡعَلۡ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلࣲ مِّنۡهُنَّ جُزۡءࣰا ثُمَّ ٱدۡعُهُنَّ یَأۡتِینَكَ سَعۡیࣰاۚ وَٱعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَكِیمࣱ ﴿٢٦٠﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ داخوازا ئيبراهيمى بكه ده‌مێ وى ژ خودايێ خۆ خواستى كو ئه‌و نيشا وى بده‌ت كانێ چاوا ئه‌و مرییان ساخ دكه‌ته‌ڤه، ئينا خودێ گۆتێ: ئه‌رێ ما ته باوه‌رى نه‌ئينايه؟ وى گۆت: من باوه‌رى ئینایه، به‌لێ ئه‌ز وێ چه‌ندێ داخواز دكه‌م دا باوه‌رییا من پتر لێ بێت، وى گۆت: پا دێ چار ته‌يران بينه نك خۆ، ووان ڤه‌كوژه وپارچه پارچه بكه، پاشى ل سه‌ر هه‌ر چيایه‌كى پارچه‌یه‌كێ ژ وان بدانه، پاشى گازى وان بكه ئه‌و ب له‌ز دێ ئێنه نك ته. ئينا ئيبراهيمى -سلاڤ لێ بن- گازى وان كر، هنگى هه‌ر پارچه‌یه‌ك زڤــڕى جهێ خۆ، وئــه‌و ب له‌ز هاتن. وتو بزانه هندى خودێـیــه يــێ زاله كـه‌س نه‌شێتێ، د گۆتن وكريار وشريعه‌ت وقه‌ده‌را خۆ دا يێ كاربنه‌جهه.