سورة البَقَرَة · ئایەت ٨٧
وَلَقَدۡ ءَاتَیۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَـٰبَ وَقَفَّیۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِۦ بِٱلرُّسُلِۖ وَءَاتَیۡنَا عِیسَى ٱبۡنَ مَرۡیَمَ ٱلۡبَیِّنَـٰتِ وَأَیَّدۡنَـٰهُ بِرُوحِ ٱلۡقُدُسِۗ أَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمۡ رَسُولُۢ بِمَا لَا تَهۡوَىٰۤ أَنفُسُكُمُ ٱسۡتَكۡبَرۡتُمۡ فَفَرِیقࣰا كَذَّبۡتُمۡ وَفَرِیقࣰا تَقۡتُلُونَ ﴿٨٧﴾
تەفسیرا ساناهی
وب راستى مه ته‌ورات دابوو مووساى، ومه هنده‌ك پێغه‌مبه‌رێن دى ژ ئسرائيلییان ب دويڤ وى دا هنارتن، ومه نيشانێن ئاشكه‌را دانه عيسايێ كوڕێ مه‌ريه‌مێ، ومه ئه‌و ب جبريلى ب هێز ئێخست. ئـه‌رێ ڤێجا هه‌ر گاڤه‌كا پێغه‌مبه‌ره‌ك بۆ هه‌وه هات ب وه‌حییه‌كا ژ نك خودێ يا كو نه د گه‌ل دلچوونێن هه‌وه بت هوين دێ خۆ مه‌زن كه‌ن، ده‌سته‌كه‌كێ ژ وان دێ دره‌ويـن ده‌رێخن وده‌سته‌كه‌كێ دێ كوژن؟