سورة البَقَرَة · ئایەت ٩٣
وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِیثَـٰقَكُمۡ وَرَفَعۡنَا فَوۡقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُوا۟ مَاۤ ءَاتَیۡنَـٰكُم بِقُوَّةࣲ وَٱسۡمَعُوا۟ۖ قَالُوا۟ سَمِعۡنَا وَعَصَیۡنَا وَأُشۡرِبُوا۟ فِی قُلُوبِهِمُ ٱلۡعِجۡلَ بِكُفۡرِهِمۡۚ قُلۡ بِئۡسَمَا یَأۡمُرُكُم بِهِۦۤ إِیمَـٰنُكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِینَ ﴿٩٣﴾
تەفسیرا ساناهی
وهوین ل بيرا خۆ بينن ده‌مێ مه په‌يمانه‌كا موكم ژ هه‌وه وه‌رگرتى كو تشتێ مووسا بۆ هه‌وه پێ بێت ژ ته‌وراتێ هوين قه‌بويل بكه‌ن، ڤێجا هه‌وه په‌يمان شكاند، ئينا مه چيايێ طوورى ڕاكره هنداڤى سه‌رێ هه‌وه، ومه گۆته هه‌وه: ئه‌وا مه بۆ هه‌وه ئينايى موكم بگرن، وگوهدان وگوهدارییێ بكه‌ن، ئه‌گه‌ر نه.. ئه‌م چيايى دێ ب سه‌ر هه‌وه دا به‌رده‌ين، ئينا هه‌وه گۆت: مه گوهـ ل گۆتنا ته بوو وئه‌م گوهدارییێ ناكه‌ين؛ چونكى ژ بــه‌ر زێــده ب ناڤداچوونا هــه‌وه د ناڤ كوفرێ دا، ڤیانا په‌ڕستنا گـۆلـكــێ د دلێن هه‌وه دا گه‌ڕيابوو. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: پــيــســه تشته باوه‌رییا هه‌وه فه‌رمانێ پێ ل هه‌وه دكه‌ت، ئه‌گه‌ر هوين د خودان باوه‌رن ب وێ يا خودێ بۆ هه‌وه ئينايه خوارێ.