سورة طه · ئایەت ١٢١
فَأَكَلَا مِنۡهَا فَبَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَ ٰتُهُمَا وَطَفِقَا یَخۡصِفَانِ عَلَیۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۚ وَعَصَىٰۤ ءَادَمُ رَبَّهُۥ فَغَوَىٰ ﴿١٢١﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤێجا ئاده‌مى وحه‌ووايێ ژ وێ دارێ خوار يا خودێ گۆتییێ ژێ نه‌خۆن، وعه‌وره‌تێ وان ل به‌ر وان ئاشكه‌رابوو، وبه‌رى هنگى ئه‌و ل وان يـێ ڤه‌شارتـى بوو، ئينا وان ده‌ست دايــێ به‌لگێن به‌حه‌شتێ كــرن وخـــۆ پـــێ ستاره كرن؛ دا ئه‌وا ديار بووى ژ عه‌وره‌تێ وان ئه‌و ڤه‌شێرن، وئاده‌مى بێ ئه‌مرییا خودايێ خۆ كر، و ب خوارنا ژ وێ دارێ يا خودێ گۆتییێ خۆ نێزيك نه‌كه ئه‌و د سه‌ر دا چوو.