سورة طه · ئایەت ٧١
قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِیرُكُمُ ٱلَّذِی عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَیۡدِیَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَـٰفࣲ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ فِی جُذُوعِ ٱلنَّخۡلِ وَلَتَعۡلَمُنَّ أَیُّنَاۤ أَشَدُّ عَذَابࣰا وَأَبۡقَىٰ ﴿٧١﴾
تەفسیرا ساناهی
فيرعه‌ونى گۆته سێره‌به‌ندان: ئه‌رێ هه‌وه باوه‌رى ب مووساى ئينا، وهه‌وه دويكه‌فتنا وى كر به‌رى ئه‌ز ده‌ستويرییێ ب وێ چه‌ندێ بده‌مه هه‌وه؟ هندى مووسايه مه‌زنێ هه‌وه‌يه يێ سێره‌به‌ندى نيشا هه‌وه داى؛ له‌و هه‌وه دويكه‌فتنا وى كر، ڤێجا سويند بت ئه‌ز ده‌ست وپییێن هه‌وه ڕاست وچه‌پ ببڕم، ده‌سته‌كى ژ لايه‌كى ڤه وپییه‌كى ژ لايێ دى ڤه، وهه‌وه ب قورمێن دارقه‌سپان ڤه بهلاويسم، وهوين دێ زانن كى ژ مه: ئه‌ز يان خودايێ مووساى يێ عه‌زاب دژوارتر، وبه‌رده‌وامتره؟