سورة طه · ئایەت ٧٣
إِنَّاۤ ءَامَنَّا بِرَبِّنَا لِیَغۡفِرَ لَنَا خَطَـٰیَـٰنَا وَمَاۤ أَكۡرَهۡتَنَا عَلَیۡهِ مِنَ ٱلسِّحۡرِۗ وَٱللَّهُ خَیۡرࣱ وَأَبۡقَىٰۤ ﴿٧٣﴾
تەفسیرا ساناهی
هندى ئه‌مين مه باوه‌رى ب خودايێ خۆ و پێغه‌مبه‌رێ وى ئينا؛ دا ئه‌و گونه‌هێن مه ووێ سێره‌به‌ندییا ته زۆرى ل مه كرى كو ئه‌م فێرببينێ بۆ مه ژێ ببه‌ت. وجزايێ خودێ بۆ مه ژ جزايێ ته -ئه‌ى فيرعه‌ون- چێتره، وعه‌زابا وى ژى بۆ وى يێ گوهدارییا فه‌رمانا وى نه‌كه‌ت به‌ردوامتره.