سورة طه · ئایەت ٨٦
فَرَجَعَ مُوسَىٰۤ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَـٰنَ أَسِفࣰاۚ قَالَ یَـٰقَوۡمِ أَلَمۡ یَعِدۡكُمۡ رَبُّكُمۡ وَعۡدًا حَسَنًاۚ أَفَطَالَ عَلَیۡكُمُ ٱلۡعَهۡدُ أَمۡ أَرَدتُّمۡ أَن یَحِلَّ عَلَیۡكُمۡ غَضَبࣱ مِّن رَّبِّكُمۡ فَأَخۡلَفۡتُم مَّوۡعِدِی ﴿٨٦﴾
تەفسیرا ساناهی
ئينا مووسا ب خه‌م وقه‌هر ڤه زڤڕى نك ملله‌تێ خۆ، وگۆته وان: ئه‌ى ملله‌تێ من ما خودايێ هه‌وه ژڤانه‌كێ باش نه‌دابوو هه‌وه كو ئه‌و ته‌وراتێ بينته خوارێ؟ ئه‌رێ ڤێجا ژڤان ل به‌ر هه‌وه درێژ بوو وهوين ژێ بێ هيڤى بوون، يان هه‌وه ڤيا هوين كاره‌كى بكه‌ن غه‌زه‌با خودايێ هه‌وه ب سه‌ر هه‌وه دا بينت، ڤێجا هوين ل ژڤانێ من نه‌هاتن وهه‌وه په‌رستنا گۆلكێ كر، وهه‌وه پێگيرى ب فه‌رمانێن من نه‌كر؟