سورة الأنبيَاء · ئایەت ١١٢

قَـٰلَ رَبِّ ٱحۡكُم بِٱلۡحَقِّۗ وَرَبُّنَا ٱلرَّحۡمَـٰنُ ٱلۡمُسۡتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ ﴿١١٢﴾

تەفسیرا ساناهی

پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- گۆت: خودايێ من تو ب حوكمه‌كێ حه‌ق حوكمى د ناڤبه‌را مه‌ وملله‌تێ مه‌ يێ دره‌وپێكه‌ر دا بكه‌، وئه‌م هاريكارییێ ژ خودايێ خۆ يێ پڕدلۆڤان دخوازين د ده‌رحه‌قا وى تشتى دا يێ هوين -گه‌لی كافران- دبێژن ژ شرك ودره‌و وبێ به‌ختییان.