سورة الأنبيَاء · ئایەت ٢٤
أَمِ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦۤ ءَالِهَةࣰۖ قُلۡ هَاتُوا۟ بُرۡهَـٰنَكُمۡۖ هَـٰذَا ذِكۡرُ مَن مَّعِیَ وَذِكۡرُ مَن قَبۡلِیۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا یَعۡلَمُونَ ٱلۡحَقَّۖ فَهُم مُّعۡرِضُونَ ﴿٢٤﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌رێ وان ژبلی خودێ هنده‌ك خوداوه‌ند بۆ خۆ گرتينه مفاى وزيانێ بگه‌هينن وژينێ ومرنێ بده‌ن؟ تو بێژه وان: كانێ ده‌ليل وهێجه‌تا خۆ بينن كو ئه‌وێن هه‌وه بۆ خۆ داناين خودێنه، پانێ نه د قورئانێ دا ونه د كيتابێن به‌رێ دا ده‌ليله‌ك ل سه‌ر وێ نينه، وژبلی نه‌زانين وچاڤلێكرنێ ژ به‌ر تشته‌كێ دى وان شرك نه‌كرییه، وئه‌و پشت دده‌نه حه‌قییێ وباوه‌رییێ پێ نائينن.