سورة الأنبيَاء · ئایەت ٤

قَالَ رَبِّی یَعۡلَمُ ٱلۡقَوۡلَ فِی ٱلسَّمَاۤءِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلسَّمِیعُ ٱلۡعَلِیمُ ﴿٤﴾

تەفسیرا ساناهی

پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- مه‌سه‌له‌ بۆ خودايێ خۆ زڤڕاند وگۆت: خودايێ من گۆتنا ل عه‌سمانى وعه‌ردى دزانت، وئه‌و وێ گۆتنا هوين ڤه‌دشێرن دزانت، وئه‌و گوهدێرێ گۆتنێن هه‌وه‌يه‌، يێ پڕزانايه‌ ب حالێ هه‌وه‌. و د ڤێ ئايه‌تێ دا گه‌فه‌ك بۆ وان هه‌يه‌.