سورة الأنبيَاء · ئایەت ٤٤
بَلۡ مَتَّعۡنَا هَـٰۤؤُلَاۤءِ وَءَابَاۤءَهُمۡ حَتَّىٰ طَالَ عَلَیۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۗ أَفَلَا یَرَوۡنَ أَنَّا نَأۡتِی ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَاۤۚ أَفَهُمُ ٱلۡغَـٰلِبُونَ ﴿٤٤﴾
تەفسیرا ساناهی
ب ڕاستى كافر وبابێن وان ب هندێ هاتنه خاپاندن كو ئه‌و ده‌مه‌كى هاتبوونه پاشڤه‌هێلان، ده‌مێ وان خۆ ديتى خودان مال وعه‌يال وژییێ درێژ، ڤێجا ئه‌و ل سه‌ر كوفرا خۆ مان، ووان هزركر ئه‌و نائێنه عه‌زابدان، و ب ڕاستى ئه‌و ژ ڕێبازا يێن بۆرین بێ ئاگه‌هـ بووبوون، وهندى خودێیه عه‌ردى ژ ڕه‌خان ڤه كێم دكه‌ت ب وێ عه‌زابێ يا ئه‌و ژ هه‌مى لايان ڤه ب سه‌رێ بوتپه‌رێسان دا دئينت، ئه‌رێ ڤێجا ما كافرێن (مه‌كه‌هێ) دێ شێن ژ بن شيانا خودێ ده‌ركه‌ڤن، و ل مرنێ ئاسێ بن؟