سورة الأنبيَاء · ئایەت ٧٤

وَلُوطًا ءَاتَیۡنَـٰهُ حُكۡمࣰا وَعِلۡمࣰا وَنَجَّیۡنَـٰهُ مِنَ ٱلۡقَرۡیَةِ ٱلَّتِی كَانَت تَّعۡمَلُ ٱلۡخَبَـٰۤئِثَۚ إِنَّهُمۡ كَانُوا۟ قَوۡمَ سَوۡءࣲ فَـٰسِقِینَ ﴿٧٤﴾

تەفسیرا ساناهی

ومه‌ پێغه‌مبه‌رينى وحوكمدارییا د ناڤبه‌را هه‌ڤڕكان دا وزانينا فه‌رمان ودينێ خودێ دا لووطى، ومه‌ ئه‌و ژ گوندێ (سه‌دووم) يێ كو خه‌لكێ وێ كارێن پيس دكرن ڕزگاركر. هندى ئه‌و بوون ژ به‌ر كرێتى وپيسییا وان دكر ئه‌و خودانێن خرابییێ بوون، و ژ گوهدارییا خودێ دده‌ركه‌فتى بوون.