سورة الأنبيَاء · ئایەت ٨٧

وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَـٰضِبࣰا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقۡدِرَ عَلَیۡهِ فَنَادَىٰ فِی ٱلظُّلُمَـٰتِ أَن لَّاۤ إِلَـٰهَ إِلَّاۤ أَنتَ سُبۡحَـٰنَكَ إِنِّی كُنتُ مِنَ ٱلظَّـٰلِمِینَ ﴿٨٧﴾

تەفسیرا ساناهی

وتو به‌حسێ سه‌رهاتییا خودانێ نه‌هنگى بكه‌، كو يوونسێ كوڕێ مه‌تتايه‌، خودێ ئه‌و بۆ ملله‌تێ وى هنارتبوو ڤێجا وى گازییا خۆ گه‌هانده‌ وان به‌لێ وان باوه‌رى پێ نه‌ئينا، ئينا وى ژڤان ب عه‌زابێ دا وان به‌لێ ئه‌و ل خۆ نه‌زڤڕين، ووى صـــه‌بــــر ل سه‌ر وان نه‌كێشا وه‌كى خودێ فه‌رمان لێكرى، وئه‌و ب عێجزى ڤه‌ ژ ناڤ وان ده‌ركه‌فت، وسنگێ وى ژ نه‌گوهدارییا وان يێ ته‌نگ بوو، ووى هزركر كو خودێ ل وى ناگرت و ل سه‌ر ناكه‌ته‌ به‌رته‌نگى، ئينا خودێ ب گرتنێ وبه‌رته‌نگییا دژوار به‌لا ئينا سه‌رى، و د ده‌ريايێ دا نه‌هنگى ئه‌و داعويرا، ڤێجا وى د تارییا شه‌ڤێ وده‌ريايێ وزكێ نه‌هنگى دا ب تۆبه‌كرن ڤه‌ گازى خودايێ خۆ كر وئعتراف ب زۆردارییا خۆ كر كو وى صه‌بر ل سه‌ر ملله‌تێ خۆ نه‌كێشاى، وگۆت: ژ ته‌ پێڤه‌تر چو خودايێن حه‌ق نينن، پاكى بۆ ته‌ بت، هندى ئه‌ز بووم ئه‌ز ژ زۆرداران بووم.