سورة الأنبيَاء · ئایەت ٩١

وَٱلَّتِیۤ أَحۡصَنَتۡ فَرۡجَهَا فَنَفَخۡنَا فِیهَا مِن رُّوحِنَا وَجَعَلۡنَـٰهَا وَٱبۡنَهَاۤ ءَایَةࣰ لِّلۡعَـٰلَمِینَ ﴿٩١﴾

تەفسیرا ساناهی

وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ سه‌رهاتییا مه‌ريه‌ما كچا عمرانى بكه‌ ئه‌وا نامويسا خۆ ژ حه‌رامییێ پاراستى، و د هه‌مى ژيانا خۆ دا چو كرێتى نه‌كرين، ئينا خودێ جبريل -سلاڤ لێ بن- هنارته‌ نك وێ، ووى پف كره‌ به‌ريكا كراسێ وێ، و ب وێ پفكرنێ خودێ عيسا -سلاڤ لێ بن- ئافراند، ڤێجا ئه‌و -بێى كو وێ زه‌لام هه‌بت- ب وى گران بوو، ڤێجا ب وێ چه‌ندێ ئه‌و وكوڕێ وێ بوونه‌ نيشانه‌ك ل سه‌ر شيانا خودێ، وعيبره‌ته‌ك بۆ مرۆڤان حه‌تا ڕۆژا قيامه‌تێ.