سورة الحج · ئایەت ١٥
مَن كَانَ یَظُنُّ أَن لَّن یَنصُرَهُ ٱللَّهُ فِی ٱلدُّنۡیَا وَٱلۡءَاخِرَةِ فَلۡیَمۡدُدۡ بِسَبَبٍ إِلَى ٱلسَّمَاۤءِ ثُمَّ لۡیَقۡطَعۡ فَلۡیَنظُرۡ هَلۡ یُذۡهِبَنَّ كَیۡدُهُۥ مَا یَغِیظُ ﴿١٥﴾
تەفسیرا ساناهی
ههچییێ هزر كر بت كو خودێ ب سهركهفتنێ پشتهڤانییا پێغهمبهرێ خۆ د دنيايێ دا ناكهت كو دينێ وى بلند بكهت، و ل ئاخرهتێ كو دهرهجێن وى بلند بكهت، ووى عهزاب بدهت يێ درهو پێ كرى، بلا ئهو وهريسهكى ب بانێ خانییێ خۆ ڤه گرێدهت وخۆ پێ قناره بكهت، پاشى بلا وى وهريسى ببڕت، پاشى بلا بهرێ خۆ بدهتێ: كانێ ئهو كار دێ كهربا دلێ وى بهت؟ چونكى هندى خودێیه دێ ههر پێغهمبهرێ خۆ ب سهر ئێخت.