سورة الحج · ئایەت ٤٠
ٱلَّذِینَ أُخۡرِجُوا۟ مِن دِیَـٰرِهِم بِغَیۡرِ حَقٍّ إِلَّاۤ أَن یَقُولُوا۟ رَبُّنَا ٱللَّهُۗ وَلَوۡلَا دَفۡعُ ٱللَّهِ ٱلنَّاسَ بَعۡضَهُم بِبَعۡضࣲ لَّهُدِّمَتۡ صَوَ ٰمِعُ وَبِیَعࣱ وَصَلَوَ ٰتࣱ وَمَسَـٰجِدُ یُذۡكَرُ فِیهَا ٱسۡمُ ٱللَّهِ كَثِیرࣰاۗ وَلَیَنصُرَنَّ ٱللَّهُ مَن یَنصُرُهُۥۤۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ ﴿٤٠﴾
تەفسیرا ساناهی
ئــه‌وێن نه‌چار بووين كو ژ وارێ خۆ ده‌ركه‌ڤن، نه ژ به‌ر چو ب تنێ ژ بــه‌ر هـنــدێ كـو ئه‌و موسلمان بوون ووان گۆت: ئه‌للاهـ ب تنێ خودايێ مه‌يه. وئه‌گه‌ر ژ به‌ر وى شريعه‌تى نه‌با يێ خودێ داناى كو زۆردارى ونه‌حه‌قى د ناڤ هه‌ر ئوممه‌ته‌كێ دا ب كرنا شه‌ڕى بێنه پاشڤه‌برن حه‌قى دا شكێت وعه‌رد دا خراب بت، ودا په‌رستگه‌هـ تێدا كاڤل بن ژ دێر وكه‌نيسه‌يێن فه‌لان، وكنيشتێن جوهییان، ومزگه‌فتێن موسلمانان يێن ئه‌و نڤێژان لێ دكه‌ن، وناڤێ خودێ گه‌له‌ك لێ دبێژن. وهه‌چییێ د سه‌ركه‌فتنا دينێ خودێ دا خۆ بوه‌ستينت، هندى خودێیه دێ وى ب سه‌ر دوژمنێ وى ئێخت. هندى خودێیه يێ ب هێزه كه‌س نه‌شێتێ، ويێ زاله كه‌س لێ بسته نابت، وى خه‌لك هه‌مى بن ده‌ستى خۆ كرينه.