سورة الحج · ئایەت ٥
یَـٰۤأَیُّهَا ٱلنَّاسُ إِن كُنتُمۡ فِی رَیۡبࣲ مِّنَ ٱلۡبَعۡثِ فَإِنَّا خَلَقۡنَـٰكُم مِّن تُرَابࣲ ثُمَّ مِن نُّطۡفَةࣲ ثُمَّ مِنۡ عَلَقَةࣲ ثُمَّ مِن مُّضۡغَةࣲ مُّخَلَّقَةࣲ وَغَیۡرِ مُخَلَّقَةࣲ لِّنُبَیِّنَ لَكُمۡۚ وَنُقِرُّ فِی ٱلۡأَرۡحَامِ مَا نَشَاۤءُ إِلَىٰۤ أَجَلࣲ مُّسَمࣰّى ثُمَّ نُخۡرِجُكُمۡ طِفۡلࣰا ثُمَّ لِتَبۡلُغُوۤا۟ أَشُدَّكُمۡۖ وَمِنكُم مَّن یُتَوَفَّىٰ وَمِنكُم مَّن یُرَدُّ إِلَىٰۤ أَرۡذَلِ ٱلۡعُمُرِ لِكَیۡلَا یَعۡلَمَ مِنۢ بَعۡدِ عِلۡمࣲ شَیۡءࣰاۚ وَتَرَى ٱلۡأَرۡضَ هَامِدَةࣰ فَإِذَاۤ أَنزَلۡنَا عَلَیۡهَا ٱلۡمَاۤءَ ٱهۡتَزَّتۡ وَرَبَتۡ وَأَنۢبَتَتۡ مِن كُلِّ زَوۡجِۭ بَهِیجࣲ ﴿٥﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌ى گه‌لی مرۆڤان ئه‌گه‌ر هوين ب گومانن كو خودێ مرییان زێندى دكه‌ته‌ڤه پانێ مه بابێ هه‌وه ئاده‌م ژ ئاخێ يێ ئافراندى، پاشى دوونده‌ها وى ژ چپكه‌كا ئاڤێ يا زێده بووى، پاشى ئه‌و چپكا ئاڤێ -ب شيانا خودێ- يا بوويه خوينه‌كا هشك، پاشى ئه‌و خوينا هشك يا بوويه پارچه‌كا گۆشتى يا هند هندى مرۆڤ دجيت، ڤێجا هنده‌ك جاران دبته چێكرییه‌كێ تمام حه‌تا ب سه‌ر دنيايێ دكه‌ڤت، وهنده‌ك جاران ئه‌و چێكرییه‌كێ نه يێ تمامه، له‌و دچت؛ دا ئه‌م تمامییا شيانا خۆ ل سه‌ر ئافراندنێ بۆ هه‌وه ئاشكه‌را بكه‌ين، وتشتێ مه بڤێت ئه‌م دهێلينه د مالبچويكان دا حه‌تا ده‌مێ بــوونــا وى، وئــه‌ڤ قويناغه ب بوونا بچويكى پێك دئێن ده‌مێ ئه‌و دبته زارۆك پاشى مه‌زن دبت ودبته گه‌نجه‌كێ خودان هێز وعه‌قله‌كێ تمام، ودبت هنده‌ك زارۆك به‌رى هنگى بمرن، وهنده‌ك ژ وان مه‌زن دبن حه‌تا دگه‌هنه ژییێ پيراتییێ وكێم بوونا عه‌قلی؛ ڤێجا ئه‌ڤ دانعه‌مره تشته‌كى نزانت يێ وى به‌رى هنگى دزانى. وتو عه‌ردى دبينى يێ هشك ومرییه چو شينكاتى لێ نينه، ڤێجا ئه‌گه‌ر مــه ئاڤ ب سه‌ر دا ئيناخوار ئه‌و دێ هــژيێت وشينكاتى دێ ژێ ده‌ركه‌ڤت، و ژ به‌ر ئاڤدانێ دێ بلند بت، و ژ هه‌ر ڕه‌نگه‌كى ژ ڕه‌نگێن شينكاتییێ باش ئه‌و دێ پێڤه ئێت يێ بينه‌ران پێ خۆش بت.