سورة الحج · ئایەت ٥٢
وَمَاۤ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولࣲ وَلَا نَبِیٍّ إِلَّاۤ إِذَا تَمَنَّىٰۤ أَلۡقَى ٱلشَّیۡطَـٰنُ فِیۤ أُمۡنِیَّتِهِۦ فَیَنسَخُ ٱللَّهُ مَا یُلۡقِی ٱلشَّیۡطَـٰنُ ثُمَّ یُحۡكِمُ ٱللَّهُ ءَایَـٰتِهِۦۗ وَٱللَّهُ عَلِیمٌ حَكِیمࣱ ﴿٥٢﴾
تەفسیرا ساناهی
وهه‌ر پێغه‌مبه‌ره‌كێ به‌رى ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- مه هنارتى ده‌مێ وى كيتابا خودێ خواندى شه‌يتانى وه‌سواس وئالۆزى يێن كرينه د خواندنا وى دا؛ دا شه‌يتان به‌رێ مرۆڤان ژ دويكه‌فتنا وى تشتێ پێغه‌مبه‌ر دخوينت بده‌ته پاش، به‌لێ خودێ فه‌ند وفێلا شه‌يتانى پويچ دكه‌ت، ووه‌سواسا وى ڕادكه‌ت، وئايه‌تێن خۆ يێن ئاشكه‌را موكم دكه‌ت. وخودێ يێ پڕزانايه ب تشتێ بووى ويێ دێ بت، چو ل به‌ر وى به‌رزه نابت، وئه‌و د قه‌ده‌ر وفه‌رمانا خۆ دا يێ كاربنه‌جهه.