سورة النور · ئایەت ١١
إِنَّ ٱلَّذِینَ جَاۤءُو بِٱلۡإِفۡكِ عُصۡبَةࣱ مِّنكُمۡۚ لَا تَحۡسَبُوهُ شَرࣰّا لَّكُمۖ بَلۡ هُوَ خَیۡرࣱ لَّكُمۡۚ لِكُلِّ ٱمۡرِئࣲ مِّنۡهُم مَّا ٱكۡتَسَبَ مِنَ ٱلۡإِثۡمِۚ وَٱلَّذِی تَوَلَّىٰ كِبۡرَهُۥ مِنۡهُمۡ لَهُۥ عَذَابٌ عَظِیمࣱ ﴿١١﴾
تەفسیرا ساناهی
هندى ئه‌ون يێن كرێتترين دره‌و كرى، كو گونه‌هباركرنا ده‌یكا موسلمانان عائيشايێ بوو -خودێ ژێ ڕازى بت- ب تاوانا كرنا خرابییێ، ئه‌و كۆمه‌كا ژ هه‌وه ب خۆنه -گه‌لی موسلمانان- هوين حسێب نه‌كه‌ن گۆتنا وان بۆ هه‌وه يا خرابه، به‌لكى ئه‌و بۆ هه‌وه باشییه؛ چونكى ئه‌و بۆ ئه‌گه‌را ئاشكه‌رابوونا پاقژى وبێ گونه‌هییا ده‌یكا موسلمانان وبلندبوونا ناڤێ وێ، بۆ هه‌ر كه‌سه‌كێ ب ڤێ دره‌وێ ئاخفتى جزايێ وى ژ گونه‌هێ هه‌يه، وئه‌وێ بارێ مه‌زنێ ڤێ دره‌وێ ب ستويێ خۆ ڤه گرتى، كو عه‌بدللاهێ كوڕێ ئوبه‌يێ كوڕێ سه‌لوولییه -له‌عنه‌تا خودێ لێ بن- عه‌زابه‌كا مه‌زن ل ئاخره‌تێ بۆ وى هه‌يه، كو مانا هه‌ر و هه‌ره د نزمترين ده‌ره‌جێن ئاگرى دا.