سورة النور · ئایەت ٢٢
وَلَا یَأۡتَلِ أُو۟لُوا۟ ٱلۡفَضۡلِ مِنكُمۡ وَٱلسَّعَةِ أَن یُؤۡتُوۤا۟ أُو۟لِی ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡمَسَـٰكِینَ وَٱلۡمُهَـٰجِرِینَ فِی سَبِیلِ ٱللَّهِۖ وَلۡیَعۡفُوا۟ وَلۡیَصۡفَحُوۤا۟ۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَن یَغۡفِرَ ٱللَّهُ لَكُمۡۚ وَٱللَّهُ غَفُورࣱ رَّحِیمٌ ﴿٢٢﴾
تەفسیرا ساناهی
وئهوێن خودان سهراتى د دينى دا وبهرفرههى د مالی دا بلا سويندێ نهخۆن كو ئهو هاريكارییا مرۆڤێن خۆ يێن ههژار وپێتڤى ومشهختییان نهكهن، ونهفهقێ نهدهنه وان؛ ژ بهر وێ گونهها وان كرى، وبلا ئهو ل خهلهتییا وان ببۆرن، ووان جزا نهدهن. ئهرێ ما ههوه نهڤێت كو خودێ ل ههوه نهگرت؟ ڤێجا هوين ل وان نهگرن. وخودێ باش گونههـ ژێبره بۆ بهنییێن خۆ، ويێ دلۆڤانكاره ب وان. وئهڤه پالدانهكه بۆ مه كو ئهم د دلفرههـ بين و ل خهلهتییان ببۆرين.