سورة النور · ئایەت ٤٣
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ یُزۡجِی سَحَابࣰا ثُمَّ یُؤَلِّفُ بَیۡنَهُۥ ثُمَّ یَجۡعَلُهُۥ رُكَامࣰا فَتَرَى ٱلۡوَدۡقَ یَخۡرُجُ مِنۡ خِلَـٰلِهِۦ وَیُنَزِّلُ مِنَ ٱلسَّمَاۤءِ مِن جِبَالࣲ فِیهَا مِنۢ بَرَدࣲ فَیُصِیبُ بِهِۦ مَن یَشَاۤءُ وَیَصۡرِفُهُۥ عَن مَّن یَشَاۤءُۖ یَكَادُ سَنَا بَرۡقِهِۦ یَذۡهَبُ بِٱلۡأَبۡصَـٰرِ ﴿٤٣﴾
تەفسیرا ساناهی
ئهرێ ما ته نهديتییه كو هندى خودێیه عهورى دهاژۆته وى جهى يێ وى بڤێت، پاشى وان كۆم دكهت پشتى ئهو بهلاڤبووين، پاشى وان ددانته سهرێك، ڤێجا باران ژ وان دا دئێت؟ وئهو ژ وان عهورێن هندى چيايان دمهزن تهرگێ دئينته خوارێ، ڤێجا ئهو وێ بۆ وان دبارينت يێن وى بڤێن و ژ وان دوير دكهت يێن وى بڤێن ل دويڤ حكمهتا خۆ، نێزيكه ڕۆناهییا وێ برويسییێ يا كو د عهورى دا ههى ژ دژوارییا خۆ وان كۆره كهت يێن بهرێ خۆ ددهنێ.