سورة الفُرقَان · ئایەت ١٨
قَالُوا۟ سُبۡحَـٰنَكَ مَا كَانَ یَنۢبَغِی لَنَاۤ أَن نَّتَّخِذَ مِن دُونِكَ مِنۡ أَوۡلِیَاۤءَ وَلَـٰكِن مَّتَّعۡتَهُمۡ وَءَابَاۤءَهُمۡ حَتَّىٰ نَسُوا۟ ٱلذِّكۡرَ وَكَانُوا۟ قَوۡمَۢا بُورࣰا ﴿١٨﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌وێن په‌رستن بۆ هاتییه‌كرن گۆت: پاكى وپيرۆزى يا ته بت -خودايێ مه- ژ تشتێ ڤان كرى، بۆ مه چێ نابت ئه‌م ژبلی ته سه‌ركاره‌كى بۆ خۆ بگرين، به‌لێ ته ب مالی وساخله‌مییێ قه‌نجى د گه‌ل ڤان بوتپه‌رێسان وبابێن وان كربوو، حه‌تا وان زكرێ ته ژ بيركرى وشريك بۆ ته داناين، وئه‌و ملله‌ته‌كێ تێچووى بوون به‌ختڕه‌شییێ وشه‌رمزارییێ خۆ ب سه‌ر وان دادابوو.