سورة الفُرقَان · ئایەت ٢٠
وَمَاۤ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِینَ إِلَّاۤ إِنَّهُمۡ لَیَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَیَمۡشُونَ فِی ٱلۡأَسۡوَاقِۗ وَجَعَلۡنَا بَعۡضَكُمۡ لِبَعۡضࣲ فِتۡنَةً أَتَصۡبِرُونَۗ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِیرࣰا ﴿٢٠﴾
تەفسیرا ساناهی
وبه‌رى ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- مه پێغه‌مبه‌ره‌كێ خۆ نه‌هنارتییه ئه‌گه‌ر ئه‌و مرۆڤ نه‌بت، خوارنێ بخۆت، و ل بازاران بگه‌ڕيێت. ومه هنده‌ك ژ هه‌وه -گه‌لی مرۆڤان- بۆ هنده‌كان يێن كرينه فتنه وجه‌ڕباندن، ب هيدايه‌تێ وسه‌رداچوونێ، وزه‌نگينى وفه‌قيرییێ، ب ساخى ونه‌ساخییێ، كانێ هوين دێ صه‌برێ كێشێن، ووێ كه‌ن يا خودێ ل سه‌ر هه‌وه واجب كرى، وشوكرا وى كه‌ن، دا ئه‌و خێرێ بده‌ته هه‌وه، يان ژى هوين صه‌برێ ناكێشن، ودێ خۆ هێژاى جزادانێ كه‌ن؟ وخودايێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بينه‌ر بوويه ب وى يێ صه‌برێ بكێشت ويێ نه‌كێشت، و ب وى يێ كافر ببت يان شوكرێ بكه‌ت.