سورة الشعراء · ئایەت ٢٢

وَتِلۡكَ نِعۡمَةࣱ تَمُنُّهَا عَلَیَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِیۤ إِسۡرَ ٰۤءِیلَ ﴿٢٢﴾

تەفسیرا ساناهی

وما تو وێ خودانكرنێ يا ل مالا ته‌ ل سه‌ر من دكه‌يه‌ منه‌ت وته‌ ئسرائيلی بۆ خۆ يێن كرينه‌ به‌نى تو كوڕێن وان دكوژى وژنێن وان بۆ خزمه‌تێ وره‌زیلكرنێ زێندى دهێلی؟