سورة النَّمل · ئایەت ١٩

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكࣰا مِّن قَوۡلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوۡزِعۡنِیۤ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِیۤ أَنۡعَمۡتَ عَلَیَّ وَعَلَىٰ وَ ٰلِدَیَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَـٰلِحࣰا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِی بِرَحۡمَتِكَ فِی عِبَادِكَ ٱلصَّـٰلِحِینَ ﴿١٩﴾

تەفسیرا ساناهی

سوله‌يمان ژ گۆتنا وێ مێرییێ گڕنژى كو ئه‌و تێگه‌هشتى ومێرى ل ڤێ ترسێ هشياركرين، ووى هه‌ست ب ڤێ قه‌نجییێ كر يا خودێ د گه‌ل وى كرى، ئينا وى ب دوعاكرن ڤه‌ قه‌ستا خودێ كر وگۆت: خودايێ من تو هاريكارییا من بكه‌ وته‌وفيقا من بده‌ كو ئه‌ز شوكرا وێ قه‌نجییێ بكه‌م يا ته‌ د گه‌ل من وده‌یبابێن من كرى، وكو ئه‌ز كاره‌كێ چاك بكه‌م يێ تو ژێ ڕازى، وتو ژ دلۆڤانییا خۆ من بكه‌ د ناڤ خۆشییێن به‌حه‌شتا خۆ دا د گه‌ل به‌نییێن خۆ يێن چاك يێن تو ژ كارێ وان ڕازى.