سورة النَّمل · ئایەت ٢٤
وَجَدتُّهَا وَقَوۡمَهَا یَسۡجُدُونَ لِلشَّمۡسِ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَزَیَّنَ لَهُمُ ٱلشَّیۡطَـٰنُ أَعۡمَـٰلَهُمۡ فَصَدَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّبِیلِ فَهُمۡ لَا یَهۡتَدُونَ ﴿٢٤﴾
تەفسیرا ساناهی
من ديت وێ وملله‌تێ وێ پشت دايه په‌رستنا خودێ وئه‌و يێ په‌رستنا ڕۆژێ دكه‌ن، وشه‌يتانى كريارێن وان يێن خراب بۆ وان خه‌ملاندينه، ڤێجا وى به‌رێ وان ژ باوه‌رى ئينانا ب خودێ وته‌وحيدا وى وه‌رگێڕايه، ڤێجا ئه‌و ب سه‌ر ڕێكا خودێ وته‌وحيد وپه‌رستنا وى هل نابن.