سورة النَّمل · ئایەت ٣٦
فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَیۡمَـٰنَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالࣲ فَمَاۤ ءَاتَىٰنِۦَ ٱللَّهُ خَیۡرࣱ مِّمَّاۤ ءَاتَىٰكُمۚ بَلۡ أَنتُم بِهَدِیَّتِكُمۡ تَفۡرَحُونَ ﴿٣٦﴾
تەفسیرا ساناهی
وده‌مێ هنارتییێن وێ مه‌لكێ هاتينه نك سوله‌يمانى، سوله‌يمانى نه‌ڕازيبوونا خۆ ژ كارێ وان دياركر وبه‌حسێ وان قه‌نجییان كر يێن خودێ د گه‌ل وى كرين وگۆت: ئه‌رێ هوين هنده‌ك مالی دده‌نه مــن دا مـــن ڕازى كه‌ن؟ ئه‌وا خودێ دايه من ژ پێغه‌مبه‌رينى وملك ومالی چێتر وپتره ژ وێ يا وى دايه هه‌وه، به‌لكى هوينن يێن كه‌يفا هه‌وه ب وان ديارییان دئێت يێن بۆ هه‌وه دئێن؛ چونكى هوينن مرۆڤێن دنيايێ يێن خۆ ب مالێ دنيايێ مه‌زن دكه‌ن.