سورة النَّمل · ئایەت ٤٠
قَالَ ٱلَّذِی عِندَهُۥ عِلۡمࣱ مِّنَ ٱلۡكِتَـٰبِ أَنَا۠ ءَاتِیكَ بِهِۦ قَبۡلَ أَن یَرۡتَدَّ إِلَیۡكَ طَرۡفُكَۚ فَلَمَّا رَءَاهُ مُسۡتَقِرًّا عِندَهُۥ قَالَ هَـٰذَا مِن فَضۡلِ رَبِّی لِیَبۡلُوَنِیۤ ءَأَشۡكُرُ أَمۡ أَكۡفُرُۖ وَمَن شَكَرَ فَإِنَّمَا یَشۡكُرُ لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّی غَنِیࣱّ كَرِیمࣱ ﴿٤٠﴾
تەفسیرا ساناهی
وئهوێ زانينهك ژ كيتابێ ل نك ههى گۆت: ئهز دێ وى تهختى بۆ ته ئينم بهرى تو چاڤێن خۆ بههلينى. ئينا سولهيمانى دهستويــرى دا وى، وى دوعا ژ خودێ كر وتهخت ئينا. دهمێ سولهيمانى ئهو ل نك خۆ ئاكنجى ديتى گۆت: ئهڤه ژ قهنجییا خودايێ منه يێ ئهز وههمى چێكرى ئافراندين؛ دا ئهو من بجهڕبينت: كانێ ئهز ب وێ چهندێ شوكرا وى دێ كهم يان دێ كافر بم وپشت دهمه شوكرا وى؟ وههچییێ شوكرا خودێ بكت ههما مفايێ وێ چهندێ ههر بۆ وى دێ زڤڕت، وههچییێ كوفرێ بكهت وشوكرێ نهكهت هندى خودايێ منه منهت ب شوكرا وى نينه، ئهو يێ مهرده.