سورة النَّمل · ئایەت ٨٢
۞ وَإِذَا وَقَعَ ٱلۡقَوۡلُ عَلَیۡهِمۡ أَخۡرَجۡنَا لَهُمۡ دَاۤبَّةࣰ مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ تُكَلِّمُهُمۡ أَنَّ ٱلنَّاسَ كَانُوا۟ بِءَایَـٰتِنَا لَا یُوقِنُونَ ﴿٨٢﴾
تەفسیرا ساناهی
وئهگهر عهزاب ل سهر وان حهق بوو؛ ژ بهر گونههكارى وسهرداچوونا وان، حهتا ئهو ببنه خرابترين چێكرییێن خودێ، ئهم ل دويماهییا زهمانى حهيوانهكى دێ بۆ وان ژ عهردى دهرێخين؛ داببته نيشانهكا مهزن ژ نيشانێن هاتنا قيامهتێ، ئهو حهيوان دێ د گهل وان ئاخڤت كو ئهو مرۆڤێن باوهرى ب قيامهتێ نهئيناى باوهرییێ ب قورئانێ وموحهممهدى سلاڤ لێ بن ودينێ وى نائينن وكارى پێ ناكهن.