سورة القَصَص · ئایەت ٢٣
وَلَمَّا وَرَدَ مَاۤءَ مَدۡیَنَ وَجَدَ عَلَیۡهِ أُمَّةࣰ مِّنَ ٱلنَّاسِ یَسۡقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ ٱمۡرَأَتَیۡنِ تَذُودَانِۖ قَالَ مَا خَطۡبُكُمَاۖ قَالَتَا لَا نَسۡقِی حَتَّىٰ یُصۡدِرَ ٱلرِّعَاۤءُۖ وَأَبُونَا شَیۡخࣱ كَبِیرࣱ ﴿٢٣﴾
تەفسیرا ساناهی
وده‌مێ ئه‌و گه‌هشتییه سه‌ر ئاڤا (مه‌ديه‌نێ) وى كۆمه‌كا مرۆڤان ل وێرێ ديت وان په‌زێ خۆ ئاڤ ددا، و ژ وان وێڤه‌تر وى دو ژنك ديتن وان خۆ ژ خه‌لكى ڤه‌ده‌ر كربوو، وپه‌زێ خۆ ئاڤ نه‌ددا؛ چونكى ئه‌و دبێ هێز بوون ووان نه‌دڤيا ململانێ د گه‌ل زه‌لامان بكه‌ن، وبه‌رێ وان لێ بوو حه‌تا په‌زێ خه‌لكى خلاس ببت، دا پاشى ئه‌و ژى په‌زێ خۆ ئاڤ بده‌ن، ڤێجا ده‌مێ مووساى -سلاڤ لێ بن- ئه‌و ب وى ڕه‌نگى ديتين دلێ وى ما ب وان ڤه، وگۆتێ: هه‌وه خێره؟ وان گۆت: ئه‌م نه‌شێين ململانێ د گه‌ل زه‌لامان بكه‌ين، وحه‌تا خه‌لك ژ ئاڤدانێ خلاس نه‌بت ئه‌م په‌زێ خۆ ئاڤ ناده‌ين، وبابێ مه پيره‌مێره‌كێ ب ناڤ سال ڤه‌چوويییه، ئه‌و نه‌شێت په‌زى ئاڤ بده‌ت؛ چونكى يێ مه‌زن وبێچاره‌يه.