سورة القَصَص · ئایەت ٢٥
فَجَاۤءَتۡهُ إِحۡدَىٰهُمَا تَمۡشِی عَلَى ٱسۡتِحۡیَاۤءࣲ قَالَتۡ إِنَّ أَبِی یَدۡعُوكَ لِیَجۡزِیَكَ أَجۡرَ مَا سَقَیۡتَ لَنَاۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُۥ وَقَصَّ عَلَیۡهِ ٱلۡقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفۡۖ نَجَوۡتَ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِینَ ﴿٢٥﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤێجا ئێك ژ وان هه‌ردو ژنكان يێن وى په‌زێ وان ئاڤداى ب شه‌رم ڤه ب نك وى ڤه چوو، وگۆتێ: هندى بابێ منه يێ داخوازا ته دكه‌ت دا كرێیا ئاڤدانا ته بۆ په‌زێ مه بده‌ته ته، ئينا مووسا د گه‌ل وێ چوو نك بابێ وێ، وده‌مێ ئه‌و هاتییه نك بابێ وێ، ووى چيرۆكا خۆ د گه‌ل فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى بۆ ڤه‌گێڕاى، بابێ كچكێ گۆته وى: نه‌ترسه تو ژ ملله‌تێ زۆردار، كو فيرعه‌ون وملله‌تێ وییه، ڕزگار بووى؛ وان چو ده‌سهه‌لات ل سه‌ر عه‌ردێ مه نينه.