سورة القَصَص · ئایەت ٦١
أَفَمَن وَعَدۡنَـٰهُ وَعۡدًا حَسَنࣰا فَهُوَ لَـٰقِیهِ كَمَن مَّتَّعۡنَـٰهُ مَتَـٰعَ ٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَا ثُمَّ هُوَ یَوۡمَ ٱلۡقِیَـٰمَةِ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِینَ ﴿٦١﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌رێ ڤێجا هــه‌چــی به‌نییێ مــه سۆزه‌ك ب به‌حه‌شتێ دايێ ژ به‌ر گوهدارییا وى بۆ مه، وئه‌و بگه‌هته وێ سۆزێ يا بۆ هاتییه‌دان، وه‌كى وییه يێ مه خۆشییا ژينا دنيايێ دايێ، ڤێجا وى خۆشى پێ بر، وخۆشییا به‌روه‌خت ب سه‌ر خۆشییا به‌رده‌وام ئێخست، پاشى ئه‌و ل ڕۆژا قيامه‌تێ دێ ژ وان بت يێن بۆ حسێب وجزاى هاتينه ئاماده‌كرن؟ هه‌ردو ده‌سته‌ك وه‌كى ئێك نابن، ڤێجا مرۆڤێ عاقل بلا وێ بۆ خۆ هلبژێرت يا هه‌ژى، كو گوهدارییا خودێ وڕازيبوونا وییه.