سورة القَصَص · ئایەت ٨٢
وَأَصۡبَحَ ٱلَّذِینَ تَمَنَّوۡا۟ مَكَانَهُۥ بِٱلۡأَمۡسِ یَقُولُونَ وَیۡكَأَنَّ ٱللَّهَ یَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن یَشَاۤءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ وَیَقۡدِرُۖ لَوۡلَاۤ أَن مَّنَّ ٱللَّهُ عَلَیۡنَا لَخَسَفَ بِنَاۖ وَیۡكَأَنَّهُۥ لَا یُفۡلِحُ ٱلۡكَـٰفِرُونَ ﴿٨٢﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌وێن دوهى هيڤى خواستى كو وه‌كى وى بن، نوكه ب خه‌م وترس ڤه كو عه‌زاب ب سه‌ر وان ژى دا بێت، گۆتن: هندى خودێیه يێ وى بڤێت ژ به‌نییێن خۆ ئه‌و ڕزقێ وى به‌رفره‌هـ دكه‌ت، ويێ وى بڤێت ئه‌و ڕزقێ وى به‌رته‌نگ دكه‌ت، وئه‌گه‌ر خودێ منه‌ت ل مه نه‌كربا دا ئه‌و عه‌ردى ب مه ژى ڤه وه‌كى قاروونى به‌ته خوارێ، ئه‌رێ ما ته نه‌زانییه كو كافر نه د دنيايێ دا ونه ل ئاخره‌تێ ئيفله‌حێ نابينن؟