سورة العَنكبُوت · ئایەت ١٠
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن یَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ فَإِذَاۤ أُوذِیَ فِی ٱللَّهِ جَعَلَ فِتۡنَةَ ٱلنَّاسِ كَعَذَابِ ٱللَّهِۖ وَلَئِن جَاۤءَ نَصۡرࣱ مِّن رَّبِّكَ لَیَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمۡۚ أَوَ لَیۡسَ ٱللَّهُ بِأَعۡلَمَ بِمَا فِی صُدُورِ ٱلۡعَـٰلَمِینَ ﴿١٠﴾
تەفسیرا ساناهی
و ژ مرۆڤان هه‌يه يێ دبێژت: مه باوه‌رى ب خودێ ئينايه، ڤێجا ئه‌گه‌ر بوتپه‌رێسان نه‌خۆشییه‌ك گه‌هاندێ ئه‌و ژ به‌ر عه‌زابا وان دێ بێ هه‌دار بت، وه‌كى وى يێ صه‌برێ ل سه‌ر عه‌زابا خودێ نه‌كێشت وته‌حه‌ممولا نه‌خۆشییێ نه‌كه‌ت، ڤێجا ژ باوه‌رییا خۆ لێڤه ببت، وئه‌گه‌ر سه‌ركه‌فتنه‌ك ژ خودايێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ خودانێن باوه‌رییێ هات، ئه‌وێن هه يێن ژ باوه‌رییا خۆ لێڤه‌بووين دێ بێژن: مانێ ئه‌م ژى د گه‌ل هه‌وه بووين -گه‌لی خودان باوه‌ران- مه پشته‌ڤانییا هه‌وه دژى نه‌ياران دكر، ئه‌رێ وما خودێ ژ هه‌ر كه‌سه‌كێ دى زاناتر نينه ب وى تشتێ د سنگێن خه‌لكى دا؟