سورة العَنكبُوت · ئایەت ٣٦

وَإِلَىٰ مَدۡیَنَ أَخَاهُمۡ شُعَیۡبࣰا فَقَالَ یَـٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱرۡجُوا۟ ٱلۡیَوۡمَ ٱلۡءَاخِرَ وَلَا تَعۡثَوۡا۟ فِی ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِینَ ﴿٣٦﴾

تەفسیرا ساناهی

ومه‌ بۆ خه‌لكێ (مه‌ديه‌نێ) برايێ وان شوعه‌يب هنارت، ئينا وى گۆته‌ وان: ئه‌ى ملله‌تێ من په‌رستنا خودێ ب تنێ بكه‌ن، هه‌وه‌ ژ وى پێڤه‌تر چو خودا نينن، وهوين ب په‌رستنا خودايێ خۆ هيڤییا ڕۆژا دويماهییێ بكه‌ن، وزێده‌ خرابكارییێ وگونه‌هان د عه‌ردى دا نه‌كه‌ن، به‌لێ تۆبه‌ بكه‌ن و ل خودايێ خۆ بزڤڕن.